Historyczna dla miasta jest również jego dzielnica Rozwadów. Było to małe miasteczko, które w 1690 roku założył Gabriel Rozwadowski na mocy przywileju lokacyjnego króla Jana II Sobieskiego. W 1723 roku Rozwadów został wykupiony przez Jerzego Ignacego Lubomirskiego. Ten to stał się fundatorem Klasztoru Braci Mniejszych Kapucynów, czym chciał przebłagać Boga za swój hulaszczy tryb życia. Rodzina Lubomirskich została na terenach Rozwadowa aż do 1943 roku. W 1782 roku zaczęto budować w Rozwadowie Zamek, z którego miała korzystać książęca rodzina. Przez kolejne lata mieściły się tam instytucje powiatowe. Tuż przed I wojną światową książę Józef Poniatowski obrał sobie zamek na kwaterę dla swojego sztabu generalnego. Niecałe dwadzieścia lat później w posiadłości Lubomirskich stworzono szpital polowy. Swój sztab miały tu również wojska radzieckie. Po II wojnie światowej willa stała się miejscem edukacji. Dziś w zamku Lubomirskich mieści się Muzeum Regionalne w Stalowej Woli.

Prawdziwie pełna historia Stalowej Woli zaczyna się jednak w 1937 roku. Wówczas to powstaje plan Centralnego Okręgu Przemysłowego i budowa Zakładów Południowych również na terenach wsi. Inicjatorem i autorem programu był Eugeniusz Kwiatkowski, dziś posiadający swój pomnik w Stalowej Woli przy alejach Jana Pawła II. Powoli powstające zakłady oraz osiedla przyfabryczne zyskały miano Stalowej Woli. Nazwa ta wiąże się z wypowiedzią ministra spraw wojskowych, gen. Tadeusza Kasprzyckiego, który twierdził, że budowa COP-u to stalowa wola narodu polskiego wybicia się na nowoczesność.

Lata okupacji przyniosły powstającemu miastu śmierć wielu mieszkańców. Na tychże terenach działał bowiem ruch oporu oraz AK. Stalowa Wola została wyzwolona w 1944 roku. Wolność zwieńczyło nadanie jej 1 kwietnia 1945 roku praw miejskich.

Od tej pory miasto coraz bardziej się rozwijało i rozrastało. W 1953 roku zostało wydzielone jako odrębny powiat miejski. W 1973 roku do Stalowej Woli przyłączono Rozwadów, zaś cztery lata później Charzewice. Powstawały nowe osiedla, budynki użyteczności publicznej, zakłady przemysłowe i usługowe, szkoły podstawowe, średnie i wyższe, baza kulturalna i sportowa. warto zaznaczyć, że już z chwilą powstawania miasta w 1938 roku powołano do życia Dokształcającą Szkołę Zawodową oraz Gimnazjum Mechaniczne, później również Liceum Przemysłowe. Początkowo mieściły się one w budynkach hucianych, jednak już w 1951 roku rozwój szkół i reorganizacja przyczyniły się do wybudowania odpowiedniego budynku wraz z internatem. Od 1 września 1973 roku wszystkie szkoły noszą wspólne miano Zespół Szkół Mechanicznych. W 1989 roku szkoła otrzymała imię patrona generała Władysława Sikorskiego. Jest to do dziś najstarsza szkoła w Stalowej Woli, w której oprócz technikum i zawodówki mieści się również obszernie rozbudowane liceum.

Nie można jednak zaprzeczyć, że najważniejszym punktem naszego miasta, który przyczynił się do jego rozwoju jest Huta Stalowa Wola. W szczytowym okresie w hucie i jej filiach zatrudnionych było ok 35 tys. pracowników. Zmiana ustroju polityczno-gospodarczego zdecydowała o dokonaniu prywatyzacji i stworzeniu spółek z udziałem kapitału prywatnego. W 1991 HSW Kombinat Przemysłowy stał się HSW Spółką Akcyjną. Z założenia specjalizuje się ona w produkcji i eksporcie maszyn budowlanych, maszyn prac drogowych i ziemnych. Pracuje tu kila tysięcy mieszkańców miasta i jego okolic.

Wielkim zakładem przemysłowym w naszym mieście jest również Elektrownia Stalowa Wola. Początkowo dostarczała ona energię tylko na potrzeby huty, dziś jest podstawowym dostawcą energii elektrycznej dla przemysłu i okolicznych miast.

Obecnie Stalowa Wola rozciąga się na powierzchni 82,41 km². Obszar ten zamieszkuje ponad 66 tys. ludzi. Tym samym nasze miasto stanowi drugie pod względem ludności miasto w województwie podkarpackim.